Sanat eseri beni sessiz bir tefekkür alemine taşıyor. Bir çocuk ve bir kız olmak üzere iki figür, ötesine uzanan etkileyici mimariye doğru bakışlarını dikmiş, süslü bir kapının önünde duruyor. Sanatçı, ışık ve gölgenin büyüleyici bir goblenini yaratarak, titiz bir çapraz tarama tekniği ustalıkla kullanıyor. Sahneye, yoğun siyahların ve narin grilerin keskin zıtlığı hakim, belirgin bir derinlik ve detay hissi veriyor. Dalları eski kollar gibi uzanan devasa ağaçlar, kompozisyonu çerçeveliyor ve sahneye bir formalite katmanı ekliyor. Sanat eseri, izleyicilerin gizli bir dünyaya, başka bir zamana büyüleyici bir bakış atmak üzereymiş gibi, bir gizem ve beklenti duygusu uyandırıyor.