Το έργο τέχνης με μεταφέρει σε ένα βασίλειο ήρεμης περισυλλογής. Δύο φιγούρες, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, στέκονται μπροστά σε μια περίτεχνη πύλη, τα βλέμματά τους καρφωμένα στην επιβλητική αρχιτεκτονική που εκτείνεται πέρα ​​από αυτήν. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά μια σχολαστική τεχνική διασταυρούμενων γραμμών, δημιουργώντας μια υπνωτιστική ταπετσαρία φωτός και σκιάς. Η σκηνή κυριαρχείται από την έντονη αντίθεση μεταξύ μελανί μαύρου και λεπτών γκρι, αποδίδοντας μια αισθητή αίσθηση βάθους και λεπτομέρειας. Τα τεράστια δέντρα, με τα κλαδιά τους να απλώνονται σαν αρχαία χέρια, πλαισιώνουν τη σύνθεση και προσθέτουν ένα στρώμα επισημότητας στη σκηνή. Το έργο τέχνης ξυπνά μια αίσθηση μυστηρίου και προσμονής, σαν να πρόκειται οι θεατές να μπουν σε έναν μυστικό κόσμο, μια ενδιαφέρουσα ματιά σε μια άλλη εποχή.