Sahne, neredeyse sisli bir kalitede açılıyor; ağaçların arasında yer alan, bulutlu bir günün yumuşak ışığıyla yıkanmış bir çiftlik. Fırça darbeleri görülebilir, resme elle tutulur bir doku, sanki sanatçı sahneyi tek bir nefeste yakalamış gibi bir anlık his veriyor. Palet, yeşil, kahverengi ve gri tonlarının hakim olduğu, sakin bir atmosfer yaratan, huzur ve dinginlik anını çağrıştıran, sessizleştirilmiş. Bir sepet taşıyan bir kadın, kırsal manzaraya bir insan unsuru ekleyerek ön planda duruyor.

Kompozisyon, gözü doğal olarak çeker, onu, yolu ve bir göletin yanında toplanan kazlarla ön plandan, orta plandaki çiftlik evine ve son olarak sahneyi çerçeveleyen ağaçlara yönlendirir. Işık ve gölgenin oyunu, ince olsa da, çok önemlidir. Manzaraya derinlik kazandırır, binaların ve yaprakların dokularını aydınlatır. Sizi içine girmeye, kırsalın sessizliğini hissetmeye ve günlük yaşamın güzelliğini takdir etmeye davet eden bir resim.