Zengin bir yeşil arka planda, bu eser izleyiciyi rengarenk bir bahçeye davet ediyor; gül, nazik pembe ve beyaz tonlarında coşkuyla açıyor, yaprakları hafif bir rüzgarda sallanıyormuş gibi görünüyor. Van Gogh'un kalın impasto tekniği her fırça darbesine canlılık kazandırmakta; dinamik fırça darbeleri, sanki çiçeklerin nefes aldığını hissettiriyor. Arka planda canlı yeşil ve mavi detaylar, yumuşak tomurcuklarla oldukça güzel bir tezat oluşturmakta. Her gül eşsizdir ama uyumlu bir bütünün parçası olarak, gözleri bu canlı doğa halısının derinliklerine çekiyor. Sol alt köşede hafifçe gizli bir yol, insanları bu çiçek cennetinde dolaşmaya davet ediyor; neredeyse yaprakların hışırtısını ve bu samimi bahçenin etrafındaki yaşamın nazik vızıltısını duyabiliyorsunuz.