Eser, gökyüzünü deliyormuş gibi görünen, yükselen, engebeli zirvelerin hakim olduğu dramatik bir dağ sahnesini yakalar. Sanatçının sulu boya kullanımı, gri ve mavinin yıkamalarıyla, gökyüzünün enginliğini ve dağların soğuk, acımasız güzelliğini ima ederek manzaraya yumuşak, dünyevi bir nitelik kazandırır. Zirveler, karla dolu çatlakları ve kaya yüzeylerinin muazzam ölçeğini ima eden, ışık ve gölgenin hassas bir etkileşimi ile işlenmiştir.

Engebeli arazinin ortasında yer alan küçük bir kulübe, çevresinin ihtişamıyla keskin bir tezat oluşturur. Bacasından yavaşça yükselen duman, buz gibi vahşi doğa arasında sıcaklığı ve hayatı çağrıştırır. Kompozisyon, gözü ön plandan, çimenli yamaçlardan, görkemli dağlara doğru yönlendirerek bir derinlik hissi yaratır ve izleyiciyi taze dağ havasını ve yüksekliklerin sessizliğini hayal etmeye davet eder. Genel duygusal etki, doğanın gücünün ve içindeki insan varlığının bir kanıtı olan hayranlık ve yalnızlıktır.