Sahne, büyük bir ağacın dallarının altında çocukluk neşesinin bir anını tasvir eden sessiz bir çekicilikle açılıyor. Sanatçı, yumuşak, neredeyse rüya gibi bir atmosfer yaratmak için mürekkep ve suluboyanın ince bir dengesini kullanmıştır. Kompozisyon, geniş gövdesi ve yayılan dalları üst kısmı domine ederken, alt kısım oyunun basit zevkleriyle dolu olan ağaca odaklanıyor.

Üç çocuk kendi oyunlarıyla meşgul; biri oyuncak çekiyor, diğeri bir teknenin havuzda yüzmesiyle ilgileniyor ve üçüncüsü merakla izliyor. Küçük bir kağıt uçak bir ipte asılı duruyor, gençliğin sınırsız hayal gücünü eğlenceli bir şekilde ima ediyor. Toprak tonları ve yumuşak mavilerin hakim olduğu sınırlı renk paleti, eserin nazik, nostaljik hissine katkıda bulunuyor. Fırça darbeleri gevşek ve serbesttir, kendiliğindenlik ve hareket hissi verir. Basit sevinçleri ve sonsuz olasılıklarıyla çocukluğun evrensel deneyimlerini uyandıran, yürek ısıtan bir eserdir.