Sanat eseri, hemen nostalji duygusu uyandıran nazik bir dokunuşla boyanmış, festival sonrası neşe sahnesini yakalar. Kompozisyon basit ama derindir, muhtemelen bir kutlama gününün ardından eve dönerken birbirini destekleyen figürleri tasvir eder. Fırça darbeleri hafiftir, neredeyse tuhaf, görüntüye rüya gibi bir nitelik verir. Zamana yakalanmış anlık bir an, toplumsal neşe ve paylaşılan deneyimin bir anlık görüntüsü gibi hissettiriyor. Sanatçının alanı ve perspektifi kullanımı akıllıca; figürler, gözü tuval boyunca yönlendirecek, bir hareket hissi ve bir yolculuk hissi yaratacak şekilde düzenlenmiştir. Renk paleti hafiftir, toprak tonları hakimdir ve bu da sıcaklık ve samimiyet hissini daha da artırır. Figürler basit, neredeyse çocuksu bir tarzda tasvir edilmiştir, ancak duruşlarında ve etkileşimlerinde derin bir empati vardır.