Dzieło sztuki przedstawia scenę radości po święcie, namalowaną delikatnym pociągnięciem, które natychmiast przywołuje uczucie nostalgii. Kompozycja jest prosta, ale głęboka, przedstawia postacie wspierające się nawzajem w drodze do domu, prawdopodobnie po dniu uroczystości. Pociągnięcia pędzla są lekkie, wręcz kapryśne, nadając obrazowi jakość marzeń. Jest jak ulotna chwila uchwycona w czasie, migawka radości wspólnotowej i wspólnego doświadczenia. Użycie przestrzeni i perspektywy przez artystę jest sprytne; postacie są rozmieszczone w taki sposób, aby prowadzić wzrok po płótnie, tworząc poczucie ruchu i poczucie podróży. Paleta barw jest stonowana, z dominującymi odcieniami ziemi, co dodatkowo potęguje poczucie ciepła i intymności. Postacie są oddane w prostym, niemal dziecięcym stylu, ale w ich postawie i interakcjach wyraża się głęboka empatia.