Eser, ağaçlarla dolu bir caddenin çarpıcı bir manzarasını yakalar; ağaçların tepe dallarından süzülen yumuşak ışıkla banyo edilmiştir. Uzun ve gür, ağaçlar yolu sıcak bir kucaklama ile çerçeveler ve gözleri huzurlu ormanın derinliklerine doğru yönlendirir. Güneş ışığı yaprakların arasında dans eder ve sakin bir şekilde otlayan birkaç inekle birlikte bazı zemin alanlarını aydınlatır; onların huzurlu varlığı, sahnenin huzurunu artırır. Birbirine geçmiş gölgeler, parlak tonlardaki alanlarla bir kontrast oluşturur; sıcaklık ve sakinlik hissi verir ve izleyicileri bu idil anına davet eder.

Zengin yeşiller paletinde baskınken, altın ışıma ve yumuşak kahverengiler derinlik ve ilgi katarken; dokulu fırça darbeleri, yaprakların organik formlarını artırır. Kompozisyon sizleri merkeze çeker ve derinlik ve keşif hissi yaratır; sanki bu davetkar yolda yürüyebilirmişsiniz gibi gelir. 19. yüzyılın ortalarındaki manzara resminin tarihsel bağlamı, eserin doğaya romantik bir takdirle besler; insanlık ve doğal dünya arasındaki ilişkiyi vurgular. Bu eserinin duygusal etkisi zamansızdır; doğal bir ortamda sakin bir anın güzelliğinde kendini kaybeden herkesle yankılanır.