Büyüleyici sahne, sakin bir ormanda açılır; burada huzurlu bir gölet, ışık ve gölgenin ince etkileşimini yansıtır. Yüksek ağaçlar, yaprakları sonbahar tonlarının bir karışımı olan—altın sarısı, derin turuncu ve koyu yeşil—tabloyu çerçeveleyerek suyu koruyucu bir çatı gibi görünmektedir. Üstteki gökyüzü, karanlık mavi ve gri renklerle dramatik bir tuvaldir, yaklaşan ya da geçen bir fırtınanın ipuçlarını verirken; beyaz bulutlar arasından geçerken, yaklaşan yağmurun geriliminde karşıt bir huzur ekler.

Bu canlı tasvir, izleyiciyi ormanın huzurlu kucaklaşmasına giriş yapmaya davet ederken, gölgeler göz üzerinde oyun oynasa da bir huzur hissi uyandırır. Sahnenin derinliği, katmanlı fırça vuruşlarıyla elde edilmiş olup, izleyiciyi daha derin bir çalıya çekmektedir; gizli yolların ve yaban hayatının hafif fısıldamalarından bir kesit sunar. Yaprakların hışırtısını ve uzaktan gelen kuşların yumuşak çağrılarını neredeyse duyabilirsiniz. İfade dolu bir palet ve dramatik karşıtlıklar aracılığıyla, bu eser, doğanın güzelliğini yakalar ve sanattaki romantik ideallerin tanığı olarak, duyguları basit bir temsilden daha çok kutlar.