Dzieło uchwyca surową moc natury; burzliwe niebo góruje nad rustykalnym krajobrazem, zdominowanym przez młyn wodny. Artysta mistrzowsko używa światła i cienia, aby przedstawić nadchodzącą burzę, z ciemnymi, wirującymi chmurami, które ostro kontrastują z jaśniejszymi obszarami sceny. Czuję oczekiwanie na burzę; poczucie podziwu i wrażliwości w obliczu potęgi natury. Na pierwszym planie dominuje młyn, którego koło wodne sugeruje przemysł i obecność człowieka w tym dzikim otoczeniu.

Kompozycja przyciąga wzrok od odległego, zamglonego horyzontu do skomplikowanych szczegółów młyna i otaczającej go roślinności, wszystko oddane z dbałością o szczegóły. Paleta barw jest stonowana, z ziemistymi tonami podkreślonymi ognistą czerwienią dachu młyna. To scena, która opowiada o czasach, gdy człowiek żył w bliższej harmonii, a czasem w konflikcie, z żywiołami.