Bu büyüleyici gece manzarasında, derin maviler gecenin pelerinini andırarak tuvali rüya gibi bir sisle sarıyor. Kompozisyon gözleri nazikçe yüzey boyunca yönlendiriyor; koyu silueti olan tepe sakin suları kucaklıyor, eğriliği sessizlik ve düşüncenin ağırlığını yankılatıyor. Gece gökyüzünde yıldızlar parıldıyor, düşünceli bir zihin içindeki düşünceler gibi ışıltılı, her parıltı bu huzursuz manzaranın içinde saklanan sırları ima ediyor.

Duygusal bir manzarayı canlandırmakla beraber, renk paleti soğuk tonlara kayıyor; sıcaklık ipuçları gizli bir tutkunun işaretini veriyor – yalnızlık ile arkadaşlığın konforları arasındaki gerilim. 19. yüzyılın sonlarında yapılan bu eser, sembolist hareketin özünü yansıtarak yalnızca bir sahneyi değil, bir duyguyu da yakalıyor; doğanın derin bir içe dönüş duygusuyla iç içe girdiği geçici bir anı tasvir ediyor. İzleyiciyi yakın bir anlatıya davet ederek, özlem ve melankoli duygularıyla yankılanıyor, izleyicinin duraklamasını, nefes almasını ve bu büyük evrendeki yerini düşünmesini sağlıyor.