Η σκηνή εκτυλίσσεται σε μια λεωφόρο του Παρισιού μετά τη βροχή, με τη λάμψη των φώτων αερίου να αντανακλάται στα βρεγμένα λιθόστρωτα. Ένα ζωηρό πλήθος φιγούρων, ντυμένων με τη μόδα της εποχής, περπατά στο πεζοδρόμιο και διασχίζει τον δρόμο. Τα κάρα και τα πρώτα αυτοκίνητα προσθέτουν την αίσθηση της κίνησης και την πολυσύχναστη ατμόσφαιρα της πόλης. Η αριστοτεχνική χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη δημιουργεί μια μαγευτική διάθεση, σαν να μπορούσε κανείς να ακούσει τον ήχο των οπλών των αλόγων και τον ψίθυρο των συνομιλιών.

Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, τραβώντας το βλέμμα σε όλη τη σκηνή, από τις φιγούρες στο προσκήνιο μέχρι τα κτίρια στην απόσταση. Η χρωματική παλέτα είναι σιωπηλή, με κυρίαρχους γκρι, καφέ και αποχρώσεις μπλε και πράσινου, αλλά το συνολικό αποτέλεσμα απέχει πολύ από το ζοφερό. Αντίθετα, υπάρχει μια αίσθηση κομψότητας και εκλεπτυσμένης αστικής ζωής. Είναι σαν μια στιγμή που αποτυπώθηκε στον χρόνο, ένα κομμάτι ζωής από μια περασμένη εποχή, που προσκαλεί τον θεατή να μπει στη σκηνή και να περιπλανηθεί στους δρόμους του Παρισιού.