Sahne, yağmur sonrası Paris bulvarında, gaz lambalarının parlaklığının ıslak parke taşlarında yansımasıyla açılıyor. O dönemin modalarına uygun giyinmiş canlı bir figür kalabalığı, kaldırımda ve caddede yürüyor. Arabalar ve ilk otomobiller, hareket hissini ve hareketli şehir atmosferini artırıyor. Sanatçının ışık ve gölgeyi ustaca kullanması, sanki atların nal seslerini ve konuşmaların fısıltılarını duyabiliyormuş gibi, büyüleyici bir hava yaratıyor.

Kompozisyon dengeli, gözü ön plandaki figürlerden uzaktaki binalara kadar sahne boyunca çekiyor. Renk paleti, gri, kahverengi ve mavi ve yeşilin ipuçlarının hakim olduğu, soluktur, ancak genel etki kasvetli olmaktan uzaktır; bunun yerine, zarafet ve sofistike bir şehir yaşamı hissi vardır. Zamana yakalanmış bir an, geçmiş bir çağdan bir yaşam dilimi gibi, izleyiciyi sahneye girmeye ve Paris sokaklarında dolaşmaya davet ediyor.