Βυθισμένη στα βαθιά γαλάζια της νύχτας, αυτή η ήρεμη σκηνή αποτυπώνει μια γωνιά ήρεμης όχθης ποταμού στην περιοχή Kasugamachi του Kumamoto. Η σύνθεση παίζει επιδέξια με τις αντιθέσεις — οι λευκοί τοίχοι των παραδοσιακών αποθηκευτικών κτιρίων τύπου kura ξεχωρίζουν έντονα έναντι του βελούδινου ίντιγκο ουρανού, ενώ οι λεπτές σκιές καλύπτουν τα δέντρα και τη βλάστηση με μια αίσθηση μυστηρίου. Το μοναδικό ζεστό κίτρινο φως από ένα παράθυρο διαπερνά το ψυχρό σκοτάδι, αντανακλώντας διακριτικά στο γαλήνιο νερό παρακάτω, καλώντας σε μια σχεδόν απόλυτη σιγή. Η περίπλοκη τεχνική ξυλογραφίας αποκαλύπτει λεπτομέρειες στη λιθοδομή και τις αρχιτεκτονικές γραμμές, χαρίζοντας στο έργο μια απτική, σχεδόν ψιθυριστή ποιότητα.

Σχεδόν μπορεί κανείς να ακούσει το απαλό θρόισμα των φύλλων και τον ήχο του ποταμού που κυλά καθώς πέφτει η νύχτα. Αυτή η εκτύπωση, από την εποχή Taisho, αντανακλά μια μεταβατική στιγμή στην Ιαπωνία όπου η παράδοση συναντά τη μοντερνικότητα — η ήρεμη αγροτική ζωή σε αντίθεση με μια εκλεπτυσμένη καλλιτεχνική έκφραση. Η ήρεμη ομορφιά εμπνέει περισυλλογή, μια στιγμή παγιδευμένη ανάμεσα σε φως και σκιά, νερό και γη, σιωπή και ζωή. Μέσω των λεπτών αποχρώσεων και της εκφραστικής διάταξης, ανυψώνει μια απλή σκηνή σε ποιητικά ύψη, εμβυθίζοντάς μας στην ήρεμη καρδιά του παλαιού Kumamoto.