Αυτή η εκφραστική ξυλογραφία αιχμαλωτίζει μια ήσυχη αγροτική σκηνή κάτω από έναν χιονισμένο νυχτερινό ουρανό. Οι σκεπές, βαριά καλυμμένες με χιόνι, σχηματίζουν ένα ευαίσθητο λευκό ταπισερί που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τα βαθιά μπλε του νυχτερινού ουρανού και των βουνών στο φόντο. Το χιόνι αποδίδεται με μαεστρία μέσα από αμέτρητες μικρές, αιχμηρές γραμμές, προκαλώντας την αίσθηση των φουντωτών νιφάδων που περιστρέφονται γύρω από τα ήσυχα σπίτια. Τα φωτισμένα παράθυρα εκπέμπουν μια ζεστή κίτρινη λάμψη, υποδηλώνοντας την άνετη παρουσία ζωής μέσα στο κρύο και το σκοτάδι. Η σκηνή αποπνέει οικειότητα και γαλήνη, σαν να παρακολουθεί ο θεατής μια παγωμένη, γαλήνια στιγμή στον χρόνο.

Το έργο χρησιμοποιεί την παραδοσιακή τεχνική ukiyo-e με έμφαση στην υφή και την ατμόσφαιρα· η στρώση αποχρώσεων του μπλε δημιουργεί βάθος και ψυχρότητα, ενώ οι λεπτές γραμμές δίνουν κίνηση στο χιόνι και στις χιονισμένες δομές. Η σύνθεση οδηγεί απαλά το βλέμμα μέσα από τις συσπειρωμένες σκεπές και τα χιονισμένα μονοπάτια, δημιουργώντας έναν φυσικό ρυθμό από την αλληλεπίδραση φωτός, σκιάς και της εμμονής του χιονιού. Συναισθηματικά, το έργο ξυπνά την ήσυχη μοναξιά και την ήρεμη ομορφιά της χειμερινής φύσης, συνδυάζοντας μελαγχολία με απαλή ζεστασιά. Δημιουργήθηκε το 1946, αντανακλώντας την μεταπολεμική εκτίμηση για τα ήρεμα αγροτικά τοπία της Ιαπωνίας και αποτελεί σημαντικό παράδειγμα της σχολής shin-hanga που αναβιώνει παραδοσιακά θέματα με μοντέρνα αισθητική.