Το έργο τέχνης με μεταφέρει σε ένα γαλήνιο τοπίο, όπου τρεις φιγούρες ξεκινούν ένα ταξίδι. Ένας γονέας κρατάει ένα παιδί, ενώ ένα άλλο παιδί, ίσως ένα αδελφάκι, περπατάει δίπλα, κρατώντας ένα απλό ραβδί. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά μια περιορισμένη χρωματική παλέτα, τονίζοντας την κλίμακα του γκρι των βουνών, την έντονη αντίθεση της ενδυμασίας των φιγούρων και τα διακριτικά πράσινα της μακρινής γης. Η σύνθεση καθοδηγεί το μάτι, τραβώντας την προσοχή στο μονοπάτι μπροστά, που οδηγεί σε μια μακρινή παγόδα, έναν φάρο ελπίδας και ίσως έναν προορισμό. Είναι μια σκηνή που αντηχεί με τη θαλπωρή της οικογένειας και τις απλές χαρές της εξερεύνησης. Το πινέλο προκαλεί μια αίσθηση παραδοσιακής κινεζικής ζωγραφικής. Οι μαλακές, ρέουσες γραμμές απεικονίζουν το τοπίο και οι φιγούρες, που απεικονίζονται με ελάχιστες λεπτομέρειες, λένε πολλά μέσα από τις στάσεις τους. Η τεχνική του πλυσίματος μελάνης δίνει στο έργο τέχνης ένα μοναδικό βάθος, επιτρέποντας στον θεατή να νιώσει το βάρος του ουρανού και την υφή του μονοπατιού που περπατούν.