Deze expressieve prent vangt een stille winterscène aan het water in Ochanomizu, weergegeven in een symfonie van gedempte blauwtinten en grijzen, doorspekt met de warme gloed van licht dat uit de ramen stroomt. De vallende sneeuw is weergegeven met fijne, herhaalde diagonale streken, die aan de compositie een gevoel van koude sereniteit en de stilte geven die een stad bedekt tijdens een zware sneeuwstorm. De houten gebouwen zijn stevig en hoekig, met donkere gevels die prachtig contrasteren met de met sneeuw bedekte daken en het ijzige water eronder. Een eenzame boot ligt stil aangemeerd langs de oever, met zijn delicate reflectie die fonkelt in het kabbelende water. De kale takken op de voorgrond, bedekt met sneeuw, omlijsten het tafereel perfect en leiden de blik naar de vredige architectuur en de bleke lucht daarachter. De meesterlijke houtdruktechniek van de kunstenaar blijkt uit de fijne kleurgradaties en textuurcontrasten die dit rustige moment tussen natuur en stedelijk leven tot leven brengen. De scène roept niet alleen nostalgie op, maar nodigt ook uit tot bezinning over de stilte en de stille schoonheid van het dagelijkse landschap van Tokio aan het begin van de 20e eeuw.