De scène ontvouwt zich met een nostalgische charme en legt een moment van kinderlijke vreugde vast. Een groep kinderen is verdiept in een spel, waarschijnlijk blindemannetje, onder het waakzame oog van een treurwilg. Het gebruik van delicate lijnen en gedempte kleuren door de kunstenaar roept een gevoel van kalmte op, geaccentueerd door het levendige rood van een kleine bloem die een vleugje warmte toevoegt. De architectonische eenvoud van de nabijgelegen woning suggereert een landelijke omgeving, waardoor de focus op het spel van de kinderen verder wordt benadrukt. De afbeelding is doordrongen van een gevoel van onschuld en zorgeloze dagen.