Deze verfijnde houtsnede toont een serene kustscène met een kleine zeilboot die gracieus over kalm blauw water glijdt, dramatisch omlijst door ruwe rotsformaties op de voorgrond en hoge kliffen bedekt met weelderig gebladerte op de achtergrond. Het werk maakt gebruik van een subtiele balans tussen gedurfde lijnen en zachte kleurverlopen die de tastbare texturen van rotsoppervlakken en weelderige bomen suggereren. De lucht, geschilderd in pastelroze en blauw, doet denken aan de dageraad of schemering en voegt een poëtische rust toe aan het moment. De compositie leidt het oog vakkundig van de rotsachtige kust naar het fragiele witte zeil, waardoor de harmonie tussen menselijke aanwezigheid en het uitgestrekte natuurlijke landschap wordt benadrukt.

De prent is kenmerkend voor zijn periode, waarbij traditionele ukiyo-e technieken worden gecombineerd met een modern perspectief en kleurlagen. Het nodigt uit tot reflectie op het vreedzame samenleven van natuur en cultuur, en roept een zachte contemplatieve stemming op. Het subtiele maar levendige kleurenpalet, gecombineerd met zorgvuldig lijnwerk, brengt de scène tot leven, waardoor je bijna het zachte klotsen van het water kunt horen en de koele zeebries kunt voelen. Dit werk blijft een stralend voorbeeld van de Japanse houtsnijkunst uit het begin van de 20e eeuw, ter viering van de natuurlijke schoonheid van het Kiso-riviergebied en de tijdloze artistieke visie van de maker.