Obraz wywołuje poczucie spokoju, chwilę uchwyconą w cieniu nasłonecznionego ogrodu. Artysta w mistrzowski sposób wykorzystuje ograniczoną paletę barw, głównie zieleni i tonów ziemi, aby stworzyć uspokajającą atmosferę. Punktem centralnym jest zgromadzenie młodych kobiet, pozornie pochłoniętych własnymi zajęciami; ich obecność jest delikatnym przypomnieniem o prostych radościach towarzyskości. Pociągnięcia pędzla są miękkie, prawie rozmyte, co przyczynia się do sennnej jakości sceny, jakby oglądanej przez zasłonę nostalgii.