Ο πίνακας ξυπνάει μια αίσθηση ηρεμίας, μια στιγμή που αποτυπώνεται στη σκιά ενός ηλιόλουστου κήπου. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά μια περιορισμένη παλέτα, κυρίως πράσινα και γήινα χρώματα, για να δημιουργήσει μια γαλήνια ατμόσφαιρα. Το επίκεντρο είναι μια συγκέντρωση νέων γυναικών, φαινομενικά απορροφημένων στις δικές τους δραστηριότητες. η παρουσία τους είναι μια απαλή υπενθύμιση των απλών χαρών της συντροφικότητας. Οι πινελιές είναι μαλακές, σχεδόν θολές, κάτι που συμβάλλει στην ονειρική ποιότητα της σκηνής, σαν να την παρακολουθείς μέσα από ένα πέπλο νοσταλγίας.