ภาพวาดเส้นอันละเอียดอ่อนนี้แสดงให้เห็นเรือสองลำวางสมออยู่อย่างสงบบนผืนน้ำใส รูปร่างของเรือถูกถ่ายทอดด้วยการผสมผสานระหว่างหมึกและการล้างสีอย่างลงตัว ทำให้รู้สึกถึงความสงบสุขทางทะเลที่นิ่งเงียบ เส้นสายที่เรียบง่ายของศิลปินจับภาพพื้นผิวไม้ที่ถูกลมและเปลวแดดกัดกร่อน รวมถึงผ้าร่มที่อ่อนนุ่ม โดยใช้โทนสีน้ำตาลและเทาอ่อนๆ ผสมผสานอย่างกลมกลืนกับพื้นหลังที่ดูสุภาพ องค์ประกอบภาพนำสายตาอย่างนุ่มนวลจากเรือลำหน้าที่มีลำตัวโค้งมนและใบเรือที่พับเก็บอย่างเรียบร้อยไปยังเรืออีกลำที่จอดอยู่ด้านหลัง ซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยริ้วคลื่นและเงาสะท้อน

โทนสีที่ดูสุภาพและเส้นสายที่ประณีตชวนให้เราคิดถึงจังหวะชีวิตท่าเรือที่สงบเงียบ ซึ่งแม้การเคลื่อนไหวจะหยุดชะงัก แต่ความหวังก็ยังคงอยู่ ผลงานนี้สะท้อนความรู้สึกต่อธรรมชาติและงานฝีมือในศตวรรษที่ 18 ที่ผสมผสานความแม่นยำทางสายตากับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งบทกวี หนึ่งในช่วงเวลาสงบเงียบที่ถูกจับภาพไว้ได้อย่างงดงามในทิวทัศน์ชายฝั่งอันอมตะนี้ เป็นแรงบันดาลใจให้ผู้ชมเกิดความรู้สึกคิดถึงและเคารพต่อความพยายามของมนุษย์ท่ามกลางความกว้างใหญ่ของน้ำทะเล