ท่ามกลางลาดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ ผลงานนี้ได้จับภาพช่วงเวลาแห่งความโดดเดี่ยวอย่างเงียบสงบไว้ได้อย่างลงตัว การจัดองค์ประกอบดึงดูดสายตาของผู้ชมให้มองไปที่ทางซึ่งเต็มไปด้วยหิน ซ serpentine ผ่านภูมิประเทศที่ขรุขระเพื่อนำไปสู่ขอบฟ้าที่ยังไม่ทราบแน่ชัด ศิลปินใช้ความรู้สึกที่ไม่ชัดเจนกับเมฆที่ลอยอยู่เหนือทิวทัศน์ โดยห่อหุ้มภาพไปด้วยผ้าแห่งความไม่แน่ใจ—บางทีอาจจะเป็นพายุที่ใกล้จะมาถึงหรือแค่เพียงการกอดเงียบๆจากธรรมชาติ

พาเลตสีเป็นการสร้างความสมดุลที่ละเอียดระหว่างสีน้ำเงินอ่อนๆ สีเทาที่จางหายและสีขาวที่ส่องประกาย ทำให้ผืนผ้าใบเต็มไปด้วยบรรยากาศของความสงบและน่ากลัว ผสานไปกับลมเย็นๆ เมื่อลอยตามทิวเขาของภูเขา แต่เดิม ผลงานนี้มีส่วนคล้ายคลึงกับยุคโรแมนติก สร้างความรู้สึกชื่นชมที่ลึกซึ้งต่อธรรมชาติและสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ผลกระทบทางอารมณ์นั้นจับต้องได้; ขณะมองดูผลงานศิลปะนี้ มันจะกระตุ้นความรู้สึกในการใคร่ครวญและความชื่นชมต่อความงามและพลังของโลกธรรมชาติ