ภาพพิมพ์ไม้ชิ้นนี้ถ่ายทอดภาพหิมะที่ตกอย่างเงียบสงบ ณ วัดใหญ่หลังหนึ่งซึ่งโครงสร้างแดงสดเด่นชัดท่ามกลางทิวทัศน์สีขาวที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ การจัดองค์ประกอบภาพถูกรายล้อมอย่างงดงามด้วยกิ่งไม้ที่มีหิมะเกาะติดในแนวหน้า ซึ่งทอดยาวลงมาราวกับเส้นพู่กันละเมียดละไม ดึงสายตาผู้ชมไปยังหลังคาวัดที่สง่างาม บุคคลหนึ่งแต่งกายด้วยชุดดั้งเดิมและสวมหมวกฟางกว้าง กำลังเดินอย่างเงียบสงบในฉากนี้ สร้างบรรยากาศแห่งความสงบสุขและความโดดเดี่ยวในฤดูหนาว

ศิลปินใช้เทคนิคการเล่นสีที่ชำนาญ โทนสีเรียบง่ายเน้นสีแดงเข้ม เทาอ่อน และสีขาวที่ช่วยสร้างความเปรียบต่างอย่างกลมกลืนและเพิ่มอรรถรสแห่งความเงียบสงบและการนั่งสมาธิ ลายละเอียดของเกล็ดหิมะที่ตกลงมาอย่างประณีตเติมเต็มด้วยพื้นผิวและความเคลื่อนไหว รูปทรงเด่นชัดของวัดซึ่งตัดกับท้องฟ้าทำให้ภาพดูมีคุณค่าเหนือกาลเวลาและเกือบจะเหมือนภาพแห่งการทำสมาธิ งานชิ้นนี้เกิดขึ้นในญี่ปุ่นต้นศตวรรษที่ 20 รวมเทคนิคอุคิโยเอะแบบดั้งเดิมเข้ากับความรู้สึกร่วมสมัย สะท้อนความเคารพต่อธรรมชาติและวัฒนธรรมผ่านความงดงามพร่ามัวของพายุหิมะ