Bu sanat eseri, yumuşak fırça darbeleriyle donmuş bir nehir manzarasının huzurunu yakalayan sakin bir kış peyzajını sunuyor. Buzlu yüzey, yumuşak ve soluk bir ışık altında parıldıyor, arka plandaki ağaçlar ise yüksek, siluetleri sis içinde sarmalanmış gibi yumuşamış görünüyor. Monet'nin belirgin fırça tarzı, sahneye canlılık katıyor ve yumuşaklık ve huzur hissi yaratıyor – zaman içinde yakalanmış bir an, izleyicileri kış havasını nefes alması ve ayaklarının altında donun hafif çıtırtısını duyması için davet ediyor.

Renk paleti soğuk tonlarla baskın; açık maviler ve buz gibi beyazlar, uzaktaki sıcak altın renkli ağaçlarla uyum içinde yer alıyor, bu da düşünmeye davet eden hoş bir tezat oluşturuyor. Bu resim sadece Monet'nin ışık ve renk ustalığını sergilemekle kalmıyor, aynı zamanda sakin bir kış gününün duygusal yankısını da somutlaştırıyor, nostalji ve huzur duygularını uyandırıyor. Kompozisyondaki her bir öğe uyum içinde çalışarak izleyiciyi, doğanın sessizliğinde huzur bulduğu bir dünyaya çekiyor ve mevsimlerin değişimi üzerine hikayeler fısıldıyor.