Bu huzurlu manzara, bir gölet kenarında sakin bir pastoral sahneyi yakalıyor; küçük bir inek grubu su kenarında huzur içinde otluyor. Sanatçının ince fırça darbeleri ve mutedil sonbahar paleti, çıplak ağaç dallarının yumuşak, bulutlu gökyüzüne uzandığı sakin ve hafif melankolik bir atmosfer yaratıyor. Göletin yansıtıcı yüzeyi, ışık ve toprak tonlarının ince oyununu iki katına çıkararak izleyiciyi bu huzurlu anın içine çekiyor.

Kompozisyon dengeli ama gayriresmî; izleyicinin gözü, ön plandaki bataklık otlardan uzaklardaki ağaç hattına doğru yöneliyor, derinlik ve geniş bir sessizlik hissi yaratıyor. Sağ tarafta yer alan insan figürü, belki sürücünün hayvanlara baktığını ima ederek anlatısal bir dokunuş katıyor ve doğal ortamla kusursuzca bütünleşiyor. Bu tablo, 19. yüzyıl pastoral romantizmini anımsatan ışık ve atmosfer ustalığıyla insan ve doğa arasındaki barışçıl birlikteliği düşündürmeye davet ediyor.