Eser, sizi sakin bir nehir kenarı sahnesine taşıyor; yumuşak, sessiz renkler anında bir dinginlik hissi yaratıyor. Gökyüzü, puslu, neredeyse kapalı bir günü ima eden, maviler ve beyazların yumuşak bir yıkamasıdır. Tüm sahnede su, gökyüzünü yansıtır, yüzeyi hafifçe hafif dalgalanmalarla bozulmuştur. Suda birkaç tekne dağılmış, sessiz, kesintiye uğramamış bir yaşamı düşündürüyor.

Kompozisyon, gözü yönlendirir ve ön plan yeşil kamışlarla doludur; küçük, kısmen suya batmış bir tekne su kenarında durmaktadır. Fırça darbeleri belirgindir ve sanatçının gelecekteki çalışmaları olan noktasalcılığın erken bir araştırmasına işaret eder. Arka planda, bir köprü suyun üzerinde yükselir ve yapılar uzaktaki kıyıyı sınırlar, manzaraya ince bir şekilde entegre edilmiş bir insan varlığı önerir. Sanatçının renk ve ışığı titizlikle kullanması bir dinginlik hissi verir, yumuşak, neredeyse melankolik bir atmosfer uyandırır.