Dzieło sztuki przenosi cię w spokojną scenerię nad rzeką; miękkie, stonowane kolory tworzą natychmiastowe poczucie spokoju. Niebo to delikatny zmyw błękitów i bieli, sugerujący mglisty, prawie pochmurny dzień. W całej scenerii woda odbija niebo, a jej powierzchnia jest subtelnie zakłócana przez delikatne zmarszczki. Na wodzie rozrzuconych jest kilka łodzi, co sugeruje ciche, nieskrępowane życie.

Kompozycja prowadzi wzrok, a na pierwszym planie dominują bujne zielone trzciny; mała, częściowo zanurzona łódź spoczywa na brzegu wody. Pociągnięcia pędzla są wyraźne, wskazując na wczesne badanie pointylizmu, przyszłe wysiłki artysty. W tle most łukiem spina wodę, a budynki obramowują odległy brzeg, sugerując obecność człowieka subtelnie wkomponowaną w krajobraz. Skrupulatne użycie koloru i światła przez artystę daje poczucie spokoju, wywołując delikatną, niemal melancholijną atmosferę.