Bu büyüleyici eser, izleyicileri Amsterdam'ın huzurlu bir manzarasına davet ediyor; burada Prins Hendrikkade, Kromme Waal ile kesişiyor. Kompozisyon, limanın hareketli faaliyetini su üzerindeki huzurlu yansımalarla dengeli bir şekilde harmanlıyor—mızraklarla süslenmiş tekneler denizsel bir cazibe katarken, binalar kıyı boyunca gururla yükseliyor, her biri kendi karakterine sahip. İnce fırça darbeleri sahneye bir hareket hissi kazandırarak canlılık katıyor; izleyici, neredeyse suyun teknelere çarparken fısıldadığını duyabiliyor gibi hissediyor.

Renk paleti, soluk mavi, yeşil ve toprak tonlarının nazik bir karışımını içeriyor, bulutlu bir günün özünü uyandırıyor. Bu atmosferik kalite duygusal etkiyi artırarak, zamanda askıya alınmış bir ana çekiyor; bu, Monet'in imza izlenimci tarzıyla harmanlanmış Amsterdam'da günlük yaşamın bir anından bir bakış. Resmin tarihsel bağlamı, 19. yüzyılın sonunda bu canlı şehri kutladığını öne sürüyor ve modern çağın manzarayı kalıcı olarak değiştirmesinden önceki bir anı yakalıyor.