Bu samimi peyzaj, su kenarında sakin bir anı yakalıyor; tek başına mavi tonlarda giysiler giymiş bir balıkçı, yemyeşil bitki örtüsü arasında duruyor. Sanatçı, ince uzun ağaçlarla sahneyi ustaca çevreleyerek izleyicinin bakışını yansıtıcı suya ve uzaklardaki ağaç hattına yönlendiriyor. Zengin toprak tonları ve yumuşak fırça darbeleriyle oluşturulan renk paleti, derin yeşil, kahverengi ve güneşle parlayan altın tonlarını birleştirerek huzurlu ve düşünceli bir atmosfer yaratıyor.

Kompozisyon, doğal unsurlarla düşünülmüş boş alanı dengeliyor—burada açık, hafif bulutlu gökyüzü yoğun yapraklar ve ön plandaki gölgelerle kontrast oluşturuyor. Neredeyse suyun hafif çarpmasını duyabilir ve yaprakları okşayan serin esintiyi hissedebilirsiniz. 19. yüzyıl natüralizmi geleneğinde yapılmış bu eser, doğaya ve yalnızlığa sade ama derin bir saygı sunuyor; izleyiciyi durup bu huzurlu kırsal sahneye dalmaya davet ediyor.