Eser, canlı bir manzaranın ortasında yer alan bir kasabanın huzurlu bir tasvirini sunuyor. Sahne, sabah erken veya öğleden sonra geç saatleri ima eden yumuşak, yaygın bir ışıkla yıkanır. Ön planda nazik bir nehir veya kanal akar, yüzeyi gökyüzünü ve çevredeki yapıları yansıtarak aynaya benzer bir etki yaratır.

Sanatçı ustaca bir noktalama tekniği kullanır; tuval, bulanık, rüya gibi bir kalite izlenimi veren küçük, belirgin fırça darbeleriyle kaplıdır. Renk paletine yeşiller, maviler ve yumuşak sarılar hakimdir, bu da bir huzur ve dinginlik hissi uyandırır. Kompozisyon, göze uzaktaki kasabaya, belirgin kilise kuleleri ve şirin binaları ile derinlik ve ölçek hissi yaratarak çeker. Genel etki, nazik bir güzellik ve sessizliktir.