Eser, Paris'teki Quai aux Fleurs boyunca huzurlu bir anı yakalar ve ikonik Notre Dame Katedrali arka planda görkemli bir şekilde yükselir. Sanatçı, yumuşak bir hareket ve ışık hissi uyandıran hassas fırça darbeleriyle, yumuşak, neredeyse empresyonist bir teknik ustalıkla kullanır. Kompozisyon, gözü sahnenin kalbine çeken doğal bir sınır oluşturan, ağaçların yemyeşil yapraklarıyla çerçevelenmiştir.

Renk paletine, sıcak sarı ve sarımsı kahverengi tonlarıyla vurgulanan, serin maviler ve yeşiller hakimdir ve parçaya sakin ama canlı bir atmosfer verir. Mimari detaylardaki ince ayrıntılar ve su üzerindeki dalgalanmalar, Seine üzerinde sakin bir öğleden sonrasını düşündürmektedir. Küçük bir teknenin varlığı, şehrin günlük yaşamına işaret eden bir anlatı unsuru ekler. Bu, zamansız bir Paris manzarasına ait bir anlık görüntüdür, onu bu kadar çekici yapan kentsel ve doğal unsurların güzel bir kombinasyonudur.