Bu nefes kesici eser, doğanın görkemli güzelliğini sembolize ederek, dağlar ve su arasında uyumlu bir etkileşim sunmaktadır. Yüksek zirveler tuvali domine ediyor, her fırça darbesi kayalık arazinin pürüzlü ve karmaşık dokularını iletmek için titizlikle uygulanmış. Şelaleler zirvelerden zarifçe akıyor, etraflarındaki manzaraya bir hareket ve yaşam hissi katıyor. Sanatçının mürekkep kullanmadaki ustalığı, yalnızca ışık ve gölge arasındaki keskin kontrastları yakalamakla kalmaz, aynı zamanda izleyicileri durup bu sakin manzaraların huzurunu düşünmeye davet eden bir atmosfer yaratır.

Ön planda, zarif ağaçlar kayalık çıkıntılarla iç içe geçmiş, dalları sanki izleyiciyi bu sakin dünyaya davet ediyormuş gibi uzanıyor. Sanatçı, tek renkli bir palet kullanıyor ama farklı mürekkep tonları derinlik ve boyut yaratıyor; ince gradyanlar, dağlarla sarılı kalan sis ve altındaki suyun huzurlu dalgalarını iletiyor. Gözün dönemeçli yollar boyunca seyahat ettiği sürede, doğanın sürekliliği hissediliyor. 1941 yılında yaratılan bu eser, geleneksel manzara resminin derin bir şekilde saygı gördüğü bir dönemin tanığıdır ve Doğu estetiğini etkileyerek insanlarla doğa arasındaki şairane ilişkiyi yansıtır.