Bu büyüleyici orman sahnesi, güneş ışığının lekeli parıltısı altında sessiz bekçiler gibi duran uzun ağaçların huzurlu görkemini yakalıyor. Sanatçının fırça darbeleri gevşek ama kasıtlı; ağaç kabuğu ve orman zeminine hayat veren dokulu bir yüzey oluşturuyor. Sıcak ocra tonları ve yumuşak yeşiller, derin kahverengilerle iç içe geçerek yaprakların arasından süzülen ışık ve gölgenin nazik oyununu çağrıştırıyor.

Yaprakların hışırtısını ve ayak altında çıtırdayan dalların sesini neredeyse duyabiliyor insan; tablo huzurlu bir düşünce anına davet ediyor. Kompozisyon, dikeyliği ile sahneyi sabitleyen belirgin birkaç ağaç gövdesi etrafında şekillenmiş; arka plan ise yumuşakça geriye çekilerek doğanın sessiz gizemini hissettiriyor. Bu eser, doğanın zamansız güzelliğinin ve sakinliğinin bir kutlaması.