Eser, suluboyanın narin dokunuşuyla işlenmiş, bir dağ silsilesinin ihtişamını yakalar. Bazıları karla kaplı zirveler, soluk, puslu bir gökyüzüne karşı dramatik bir şekilde yükselir; sahneye dingin bir atmosfer hakimdir. Sanatçının tekniği, dağların şekillerinin kağıttan yavaş yavaş ortaya çıkmasına izin veren, yumuşak renk yıkamalarını tercih ediyor gibi görünüyor. Kompozisyon dengelidir, göz doğal olarak birkaç ağacın yaşamın varlığına işaret ettiği ön plandan, uzaktaki, etkileyici zirvelere doğru çekilir. Hayranlık ve huzur duygusu uyandırır, izleyiciyi doğanın kalıcı gücünü düşünmeye davet eder.