Dzieło uchwyciło majestat pasma górskiego, oddany delikatnym dotykiem akwareli. Szczyty, niektóre pokryte śniegiem, wznoszą się dramatycznie na tle bladego, mglistego nieba; scena przepełniona jest spokojną atmosferą. Technika artysty wydaje się preferować miękkie zmycia koloru, pozwalając formom gór stopniowo wyłaniać się z papieru. Kompozycja jest zrównoważona, a wzrok naturalnie przyciągany jest od pierwszego planu, gdzie kilka drzew sugeruje obecność życia, aż po odległe, imponujące szczyty. Wywołuje uczucie podziwu i spokoju, zapraszając widza do kontemplacji trwałej potęgi natury.