Bu etkileyici eserde, güneşli Alcira portakal bahçelerine taşınıyoruz; canlı renkler tuvalde dans ediyor. Sanatçı, tam olgunlaşmış portakallarla dolu ağaçlarla dolu güneşli bir öğleden sonra sahnesini yakalar ve ağaçların üzerindeki renklerin göz alıcı tonları, yeşil yaprakların lüks arka planda empati oluşturur. Zemin, kırmızımsı bir okra ile temsil ediliyor, yukarıdaki yeşillik ile tezat oluşturarak; sanki parmaklarımızı toprağa gömebilir ve tatlı narenciye havasını içimize çekebiliriz.

Göz, dallar arasından süzülen güneş ışığı ile dolaşırken, yaprakların nazikçe fısıldadığı sesi ve doğanın harekete geçen uzak vızıltısını duyar gibi oluyoruz. Sorolla’nın ustaca fırça tekniği sahneye somut bir enerji getiriyor, güneşin sıcaklığını ve hasat vaadini hissetmemizi sağlıyor, sanki çevreyle bir bütün olarak varız; sadece gözlemciler değil. Bu eser, bir anın zamandaki yansıması; doğanın güzelliğini değil, aynı zamanda manzaranın bolluğu ve huzuru için derin bir takdiri de içeren bir görüntü sunuyor.