Bu sulu boya beni alıp götürüyor; sanki bir yaz gününün nazik bir fısıltısı gibi. Sanatçı, Hohensalzburg Kalesi'nin yemyeşil bir tepenin üzerinde görkemli bir şekilde yükseldiği, güneşin aydınlattığı bir sahnenin özünü ustalıkla yakalıyor. Işığın antik taşlar üzerindeki oyunu ve çevredeki ağaçların düşürdüğü yumuşak, dağılmış gölgeler, gerçekten nefes kesici. Arka plandaki dalgalı tepeler puslu bir mesafede kayboluyor ve derinlik ve mekan hissi yaratıyor.

Beni gerçekten çeken teknik; gevşek, akıcı fırça darbeleri, resme bir anındalık ve tazelik hissi veriyor. Sanatçının yumuşak yeşillerin, sıcak sarıların ve mavi tonlarının hakim olduğu, kısık bir renk paleti kullanımı, bir huzur ve barış hissi uyandırıyor. Bu, durmaya, nefes almaya ve sadece dünyanın güzelliğinin tadını çıkarmaya davet eden bir sahne. Neredeyse yaprakların hışırtısını ve aşağıdaki yaşamın uzak seslerini duyabiliyorum.