Bu büyüleyici eser, huzurlu bir limanın parıldayan ışığıyla titreşiyor. Su, üst üste binen mavi, mor ve sıcak turuncu lekelerle dolu; renkli tekneleri ve iskelek boyunca uzanan yumuşak tonlardaki binaları nazikçe yansıtıyor. Burada noktalama tekniği ustalıkla sergileniyor; saf rengin küçük, ayrı noktaları gözleri optik canlılığın dansında tonları karıştırmaya davet ediyor. Kompozisyon, geniş deniz ve gökyüzünü, yelkenli grupları ile dengeliyor; direkler sakin mavi arka planda hassas fırça darbeleri gibi yükseliyor.

Duygusal açıdan bu tablo, samimi bir huzur yayıyor; günün kenarında yakalanmış sakin bir nefes gibi. Sıcak palet—altın sarıları, güneşle aydınlanmış pembeler ve zengin kahverengiler—kıyıdaki öğleden sonra hafif sıcaklığa ince bir övgü sunuyor. 1895 yılında, Neo-Empresyonizm'in doruk döneminde yaratılmış bu eser, sanatçının renk teorisi ve ışık etkilerine olan bağlılığının tanığı olarak modern peyzaj resminin gelişiminde önemli bir bölümü işaret ediyor.