Eser, izleyiciyi dingin güzelliğin bir sahnesine davet eden, fısıldanan bir şiir gibi açılıyor. Geleneksel bir Çin pavyonu, dinlenme amaçlı bir tekneyle dolu, sakin bir göle bakan hafif bir yamaçta yer alır. Balkondaki figürler, zarif bir sadelikle tasvir edilmiş, manzaranın cazibesini düşünmeye dalmış görünüyorlar. Sanatçı, uzaktaki dalgalı tepeleri tasvir etmek için yumuşak fırça darbeleri kullanır ve şekilleri atmosferik perspektifle yumuşatılır. Kütük bir çam ağacı, dalları koruyucu bir kucaklama gibi tuval boyunca uzanır ve sahneye zamansızlık dokunuşu katar.