Eser, özlem ve beklentinin dokunaklı bir hissini uyandırıyor. Basit ama zarif çizgilerle çizilmiş yalnız bir figür, dalları hilal bir aya uzanan uzun ağaçların sert silüetinin altında duruyor. Sanatçının mürekkep yıkama kullanımı, yalnızlık ve sessiz düşünce hissini artıran, ışık ve gölgenin hassas bir oyununu yaratır. Gri, mavi tonlarının ve yeşil dokunuşlarının hakim olduğu sessiz renk paleti, melankolik havayı vurgular.

Kompozisyon dikkatle dengelenmiştir, figürün bakışı boşluğa yöneliktir, muhtemelen sevilen birini beklediğini ima eder. Küçük bir tavşanın varlığı, aksi takdirde kasvetli atmosfere bir karşı nokta sağlayan, bir miktar tuhaflık ve masumiyet katar. Eserin sanatsal önemi, insan duygusunun geçici bir anını dikkate değer bir duyarlılık ve sadelikle yakalama yeteneğinde yatmaktadır. Fırça darbeleri kontrollü, formlar basitleştirilmiş ve genel etki, yumuşak güzellik ve derin bir iç gözlemdir.