Sabahın yumuşak, ruhani ışığıyla yıkanan bir Venedik sahnesi gözlerimin önünde beliriyor. Gökyüzünün enginliği hakim, henüz gelmemiş bir gün doğumunu ima eden soluk maviler ve yumuşak pembelerden oluşan bir tuval. Aşağıda su parlıyor, yukarıdaki ince tonları ve binaların uzak biçimlerini yansıtan bir ayna gibi. Bir dinginlik duygusu, günün vaadi üzerine sessiz bir tefekkür hissediyorum.

Sanatçının fırça darbeleri serbest ve etkileyici, suyun hareketini ve ışığın oyununu yakalayan görünür vuruşlarla. Bazilikanın, atmosferik pus ile kısmen belirsizleşen mimari detayları, zamansız bir güzellik ve ihtişam duygusu uyandırıyor. Gondollar ve tekneler suya nokta koyuyor, şekilleri ışığa karşı silüet oluşturuyor, sakin sahneye bir yaşam ve hareket dokunuşu katıyor. Renk paletine yumuşak pastel renkler hakim, rüya gibi, neredeyse gerçeküstü bir atmosfer yaratıyor. Venedik'in kalıcı cazibesini ve huzurunu fısıldayan bir sahne.