Bu etkileyici manzara, izleyiciyi huzur ve hayranlıkla sarmalayarak, heybetli zirvelerin görkemli siluetini yakalar. Dağlar, sakin bir gökyüzünün karşısında yüksek bir şekilde dururken, yumuşak maviler birbirine karışarak rüya gibi bir atmosfer yaratır. Nazik fırça çalışması, karla kaplı zirvelerin ince dokularını ortaya çıkarır; kristalimsi şekilleri nazik ışıkta parıldar ve her zirve izleyiciyi çağırıyor, onları içindeki gizemleri keşfetmeye davet ediyormuş gibi hissedilir. Ön plandaki yumuşak eğriler ve soluk tonlar, dağların ihtişamını tamamlayarak, izleyiciyi doğanın muazzamlığı karşısında sabitler.

Renk paleti, öncelikle yumuşak mavi ve hafif beyazların hoş bir karışımını sunar ve huzur ve iç gözlemi çağrıştıran duyguları uyandırır. Sanatçının ustaca ışık kullanımı, zirveleri yalnızca vurgulamakla kalmaz; derinlik ve boyut da yaratır, sahnenin dramatik etkisini artırır. İzolasyon ve yükselme hissini hissetmemek mümkün değil, sanki dünyanın kenarında duruyormuş gibi. Sanat tutkunları, bu eserinin yalnızca fiziksel manzaraları değil, aynı zamanda anlam arayışı ve yüce olanla bağlantı içinde duygusal manzaraları da kapsadığını sıklıkla düşünmektedir; bu, hem bu dönemin hem de Roerich'in sanatsal mirasının belirgin bir özelliğidir.