Bu duygusal eser, Potomac Nehri boyunca açan narin kiraz çiçekleri ile çevrelenmiş Washington Anıtı'nın nazik ve neredeyse lirik bir görünümünü sunuyor. Kompozisyon, denge konusunda bir ustalık örneği - kiraz çiçeklerinin yumuşak pembe tonları, suyun derin mavisiyle muhteşem bir tezat oluştururken, gri taş kenarlar ise zeminsel bir sağlamlık katıyor. Nehir kıyısının dolgun kıvrımı, gözleri anıtın heybetli silüetine doğal bir şekilde yönlendiriyor. Gökyüzündeki ince ton geçişleri, su yüzeyindeki yansıyan dalgalarla uyum içinde birleşerek sakin ve huzurlu bir güzellik hissi yaratıyor.

Japon ukiyo-e baskılarını anımsatan bu eserde, Doğu ve Batı'nın uyumlu bir sahnede buluşması görülüyor. Kiraz çiçekleri baharın geçiciliğini fısıldarken, anıt tarih ve kalıcılığın simgesi olarak yükseliyor. İnce fırça darbeleri ve ölçülü ama canlı renk paleti, izleyiciyi huzurun geçici anına davet ederek, hem dinlendirici hem de nostaljik bir meditasyonu teşvik ediyor.