Bu etkileyici kompozisyon, tarihi bir sokakta yağmurlu bir akşamı yakalıyor; geleneksel ahşap evler sessiz patika boyunca dizilmiş. Yağmuru temsil eden ince, dikey çizgiler sahneye dokunulabilir bir nem ve serinlik hissi kazandırıyor; izleyiciyi o anın atmosferine çekiyor. Orta mesafede, sarı bir şemsiye altında parlak renkli bir çocuğu taşıyan yalnız bir figür yer alıyor; yansımaları yağmurla ıslanmış taş kaldırımda parıldıyor. Renk paleti sade fakat zengin—derin maviler ve mat kahverengiler hakim, pencerenin hafif aydınlanması ve sarı şemsiye ise gökyüzünün ve ıslak zeminin gri tonlarına karşı bir vurgu yapıyor.

Sanatçının hassas çizgilerle ve ince renk katmanlarıyla yaptığı ustalık, gerçekçilik ve izlenimi dengede tutuyor; günlük yaşamın geçici güzelliğini yakalıyor. Kompozisyon, izleyicinin bakışını yağmurlu gökyüzünden ahşap evlerin dokularına ve taş temellerine yavaşça yönlendirerek nostaljik bir durgunluk yaratıyor. Bu baskı, Japonya'nın geleneksel kent manzaralarının tarihî ve duygusal önemini yansıtıyor; izleyiciyi sahnede yağmur damlalarının sesi ve hafif ayak seslerini hayal etmeye davet ediyor.