Sessiz bir kış manzarası, sakin bir nehir kıyısı köyünde ortaya çıkıyor; ahşap evler, karla kaplı çatılarıyla dingin ve geometriyle keskin bir kontrast oluşturarak yumuşak alacakaranlık gökyüzüne karşı gururla yükseliyor. Havada buz gibi bir sessizlik var; çatılarda ve yerde ince kar örtüleri, soğuk ve mat bir güneş altında günün yavaş ilerleyişini fısıldıyor. Üç tane ahşap sandal, iskeleye nazikçe bağlanmış, sessizce su üzerinde süzülüyor; koyu ahşapları, yumuşak mavi gökyüzünün yansımasını barındıran suyun tonlarını yansıtıyor. Sanatçının ince ve detaylı çizgileri, eskimiş tahta dokusunu, karın keskinliğini ve zamanın durduğu bu anın sükunetini canlı biçimde aktarıyor. Geniş, soluk gökyüzünde iki kuş usulca süzülüyor, bu dingin şehir manzarasına sakinlik ve ince bir yaşam hissi katıyor.

Bu eser, 20. yüzyıl başı Japon ahşap baskılarının nadide bir örneği; ışık ve gölge arasındaki uyumlu denge ile mavi, gri ve kahverenginin yumuşak tonlarından oluşan renk paleti, sakin ve düşünceli bir atmosfer yaratıyor. Kompozisyon, ön plandaki sandallardan başlayarak karla kaplı çatıların ve hafifçe silüetlenen ağaçların bulunduğu arka plana doğru gözleri ustaca yönlendiriyor; bu da daha sade zamanlara özlem uyandırıyor ve doğanın kış mevsimindeki yavaş dönüşümünün kalıcı güzelliğini çağrıştırıyor. Ayrıntılara gösterilen özen ve şiirsel sükunet, o dönemin zamansız ruhunu ve zarif sanatını yansıtıyor.