Eser, yemyeşil bir manzara içinde dingin bir anı, sakin bir sahneyi yakalar. Kompozisyon ustaca düzenlenmiştir; göz, gür yapraklarla çerçevelenmiş, yumuşak bir patika boyunca, taş bir kapıya doğru çekilir. Kapının ötesinde, belirgin bir sivri uçlu uzaktaki bir binanın görüntüsü daha büyük bir kompleksi ima eder. Sanatçının tekniği, suluboyanın narin yıkamalarında belirgindir, sahneyi saran yumuşak, yaygın bir ışık yaratır. Renk paleti ağırlıklı olarak soğuktur, yeşilin çeşitli tonları yapraklara hakimdir, taşın sessiz tonları ve gökyüzünün daha açık tonlarıyla kontrast oluşturur. Duygusal etkisi huzurdur; bir huzur duygusu uyandırır ve izleyiciyi sahneye girmeye ve huzurlu ortamda dolaşmaya davet eder. Eser, belirli bir yerin cazibesini yakalamanın, geçmişe bir pencere sunmanın güzel bir örneğidir.