Eser, bizi zarif bir avluya taşır; önümüzde mimari detayların bir senfonisi açılıyor. Sanatçı, ışık ve gölgenin süslü cephelerde dans ettiği bir saray mekanının özünü yakalamış. İnce oymalar kemerleri ve sütunları süslüyor, tarih ve sanatın sessiz hikayelerini anlatıyor. Işık oyunu ustaca, binanın derinliğini ve taşın dokusunu vurgulayan derin gölgeler düşürüyor. Atmosfer dingin, belki de bir yaz öğleden sonrası, tefekkür etmeye davet eden bir zamansızlık hissiyle. İnsan figürleri, görkemli yapıyı insan bağlamına ince bir şekilde yerleştirerek, bir ölçek ve yaşam duygusu katıyor.