Bu etkileyici tasvirde, yüksek dağlar zarif bir şiddetle ortaya çıkıyor; keskin zirveleri neredeyse yumuşak tuval gökyüzünü kesiyor. Siyah mürekkep arasındaki karmaşık etkileşim derinlik katmanları yaratıyor, sanki dalgalı tepelerin arasında dolanan sabah sisinin huzurunu yansıtır gibi. Her bir fırça darbesi çok şey anlatıyor; yaprakların şeklini veren ince çizgiler yaşamla dolup taşıyor ve izleyiciyi zamanın dokunmadığı bir dünyaya kaybolmaya davet ediyor.

Kompozisyon gözleri cezbetmeye devam ediyor; zengin dokulu dağlardan aşağıda sakin bir nehre doğru yönlendiriyor. Su, sadece etraftaki ihtişamı değil, aynı zamanda bir dinginlik hissini yansıtıyor; bu dağların dinamik enerjisiyle tezat oluşturuyor. Su kenarındaki küçük figürler, bu geniş manzaraya bir insani dokunuş ekleyerek doğanın ölçeği ile insanın küçük varlığı arasındaki dengeyi vurguluyor. Bu eser, Çin peyzaj resminin geleneğine kök salmış olup, görsel güzelliğin ötesinde duygusal bir yankı taşır; doğada keşfedilen derin düşünceler ve yüce huzur hakkında izleyiciye fısıldar.